Τhanos Tsingos – Yannis Gaitis

 

The exhibition presents the work of two major Greek artists, Thanos Tsingos (1914 – 1965) and Yannis Gaitis (1923 – 1984), both of whom lived in Paris in the 1950s when the tendency of “art informel” –the European answer to American expressionism– reigned supreme.

 

Tsingos who had settled in the French capital in 1947, seven years before Gaitis, was in tune with the spirit of his time, composing paintings with the use of free brushstrokes, violent gestural movements that involved bodily action, drips of fluid colour, and heavy impasto. In 1956, Tsingos had a solo exhibition presenting explosive flowers full of texture at the international avant-garde Iris Clert gallery in Paris, whose owner was of Greek origin. Gaitis most probably visited the show and must have been impressed, as demonstrated by the stylistic shift in his oeuvre. The two artists of the diaspora developed a mutual respect for one another, both being on the same side in the search for an international language of art.

 

Gaitis had already experimented with paintings that manifested the first vestiges of Paris’s artistic climate in 1955, inaugurating the series of Beasts. A year later, Tsingos’s influence may be discerned in the direct application of thick paste from the tube to the canvas, the spontaneous gestural brush-strokes, the drips of color and random happenings of the paint, the rich textures of the surface, and the explosive atmosphere.

 

For Gaitis the impact of the “art informel” tendency on his work was short-lived, culminating in his exhibition entitled Leaves at the Zygos gallery in Athens in 1959.  For Tsingos it was a life-long process.

 

The exhibition took place at the Gallery of Cyclades, in Ermoupolis, on the island of Syros, from July to August 2004, in the cadre of “Ermoupoleia 2004”.  It was organised by the Municipality of Syros and the art collector Kostas Ioannidis.

 

 

Θάνος Τσίγκος – Γιάννης Γαίτης

 

Η έκθεση παρουσιάζει έργα δύο καταξιωμένων ελλήνων καλλιτεχνών, του Θάνου Τσίγκου (1914-1965) και του Γιάννη Γαίτη (1923-1984), που ζούσαν στο Παρίσι τη δεκαετία του ’50 όταν κυριαρχούσε η τάση της «άμορφης τέχνης», η ευρωπαϊκή απάντηση στον αμερικανικό εξπρεσιονισμό.

 

Ο Τσίγκος, ο οποίος είχε εγκατασταθεί στη γαλλική πρωτεύουσα το 1947, επτά χρόνια πριν τον Γαίτη, ήταν εναρμονισμένος με το πνεύμα των καιρών, ζωγραφίζοντας πίνακες με βίαιες χειρονομιακές κινήσεις που προϋπέθεταν τη σωματική συμμετοχή, ελεύθερες πινελιές, σταξίματα ρευστής μπογιάς και παχιά υφή. Το 1956 πραγματοποίησε ατομική έκθεση στο Παρίσι στη γκαλερί της διεθνούς πρωτοπορίας Iris Clert -η ιδιοκτήτρια της οποίας ήταν ελληνικής καταγωγής- παρουσιάζοντας εκρηκτικά λουλούδια γεμάτα ματιέρες. Το πιθανότερο είναι πως ο Γαίτης επισκέφτηκε αυτή την έκθεση και εντυπωσιάστηκε, όπως αποκαλύπτει η μορφολογική αλλαγή στην εργασία του. Οι δύο καλλιτέχνες της διασποράς ένοιωσαν έναν αμοιβαίο σεβασμό ο ένας για τον άλλον, πιθανόν γιατί βρίσκονταν στην ίδια όχθη, αναζητώντας μια διεθνή καλλιτεχνική γλώσσα.

 

Ο Γαίτης είχε πειραματιστεί το 1955 με πίνακες που αντικατόπτριζαν τα πρώτα ίχνη του καλλιτεχνικού κλίματος του Παρισιού, εγκαινιάζοντας τη σειρά Θηρία. Ένα χρόνο αργότερα γίνεται αντιληπτή η επίδραση του Τσίγκου στα έργα του: η απευθείας τοποθέτηση της παχιάς μπογιάς από το σωληνάριο στον καμβά, οι αυθόρμητες χειρονομιακές πινελιές, τα σταξίματα του χρώματος και τα τυχαία επεισόδια της ύλης, οι πλούσιες ματιέρες της επιφάνειας και η εκρηκτική ατμόσφαιρα.

 

Για τον Γαίτη, ο αντίκτυπος της άμορφης ζωγραφικής στη δουλειά του ήταν βραχυπρόθεσμος και κλιμακώθηκε με την ατομική του έκθεση Φυλλώματα στη γκαλερί Ζυγός το 1959. Για τον Τσίγκο ήταν μια διαδικασία ζωής.

 

Η έκθεση πραγματοποιήθηκε στην Πινακοθήκη Κυκλάδων, στην Ερμούπολη της Σύρου, στο πλαίσιο των «Ερμουπολείων 2004» τον Ιούλιο-Αύγουστο του 2004. Διοργανώθηκε από το Δήμο Σύρου και τον συλλέκτη Κώστα Ιωαννίδη.